بهم بزدند و پراكنده گشتند . فصل دويم در ذكر آنان كه انكار كردند ابو بكر را و وى را بدان ملامت كردند ابان بن تغلب گفت : از امام جعفر بن محمّد الصّادق - عليه السّلام - پرسيدم كه هيچ كس بر ابو بكر انكار كرد نشستن وى را بر جايگاه حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ؟ [ 21 - رو ] گفت : نعم ، دوازده كس ، از مهاجرين : خالد بن سعيد ، و سلمان فارسى ، و ابو ذر غفارى ، و مقداد اسود ، و عمّار ياسر ، و بريدهء اسلمى ، و از انصاريان : ابو الهيثم تيهان و سهل « 1 » بن حنيف و عثمان بن حنيف و خزيمة بن ثابت و ابىّ بن كعب و ابو ايّوب انصارى . ايشان با يكديگر گفتند : چون ابو بكر بر منبر رسول رود ، وى را از منبر به زير آريم و بعضى از ايشان گفتند : اين نشايد كردن كه تا با امير المؤمنين على مشاورت نكنيم . همه به يكباره پيش وى رفتند و گفتند : يا امير المؤمنين حقّ خويش بگذاشتى و رسول خداى گفته است : « علىّ مع الحقّ و الحقّ مع علىّ يميل مع الحقّ كيف ما مال . » « 2 » و ما قصد آن كرديم [ تا برويم ] « 3 » و وى را از منبر حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - به زير آريم . آمده‌ايم تا تو چه صواب مىبينى و چه مىفرمايى ؟ فرمود : به خداى كه اگر چنين كنيد ، همه با شمشيرهاى كشيده پيش من آيند و گويند : بيعت كن و اگر نه گردنت بزنيم . چون چنين شود ، هرآينه مرا دفع بايد كرد و رسول خداى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - مرا خبر داده است كه اين امّت بعد از من با تو غدر كنند و عهد مرا بشكنند و تو از من به منزلهء هارونى از موسى . چنان كه بنى اسرائيل هارون را بگذاشتند و گوساله را اختيار كردند ، همچنين تو را بگذارند و ديگرى را اختيار كنند . [ 21 - پ ] گفتم : اى رسول خدا ؛ چه مىفرمايى ، چه كنم ؟ فرمود : اگر يار و ياور يا بى با ايشان جهاد كن و اگر نيابى خون خود نگاه دار تا نريزند

--> ( 1 ) . م : سهيل . ( 2 ) . ر . ك : اصول كافى ، ج 1 ، ص 294 ؛ دلائل الصّدق ، ج 2 ، ص 302 - 304 . ( 3 ) . م : ندارد .